Het woord phyllo betekent letterlijk 'blad' in het Grieks, wat de vloeipapierdunne dikte van de deegvellen beschrijft. Het maken van authentieke phyllo met de hand vereist enorm veel vaardigheid en een lange, dunne deegroller genaamd een oklava. Tegenwoordig kopen de meeste thuisbkokers het kant-en-klaar, maar meesterbakkers rollen nog steeds tientallen bladeren tegelijk uit met maizena om plakken te voorkomen. Foto: Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0.

Lees verder op Wikipedia

Pistachenoten, met name de heldergroene Antep-variëteit, zijn de ster van authentieke Turkse baklava en worden vroeg geoogst voor een intensere smaak. Terwijl in andere regio's walnoten en hazelnoten gebruikelijk zijn, houden de beroemde bakkers van Gaziantep zich strikt aan pistachenoten om hun legendarische smaak en levendige kleur te behouden.

Lees verder op Wikipedia

Gaziantep wordt algemeen beschouwd als de culinaire hoofdstad van de Turkse baklava. In 2013 kreeg Antep Baklava als eerste Turkse gerecht een beschermde status van de Europese Unie. Lokale ambachtslieden geven de geheimen door van het deeg zo dun uitrollen dat je er een krant doorheen kunt lezen, met gebruik van lokale smaragdgroene pistachenoten die in de late zomer worden geoogst.

Lees verder op Wikipedia

Libanese baklava, vaak baklawa genoemd, vertrouwt op een geurige siroop genaamd 'atar', die sterk geurend is met rozenwater en oranjebloesemwater. Libanese bakkers gebruiken ook vaker ghee in plaats van boter, wat het gebak een uitgesproken, rijk smakend karakter geeft. Het wordt meestal geserveerd naast sterke Arabische koffie om de zoetheid in balans te brengen.

Lees verder op Wikipedia

Azerbeidzjaanse pakhlava staat bekend om zijn nauwkeurige ruitvormige sneden, die in de lokale folklore een ster of vuur symboliseren. Elke ruit is versierd met een enkele hazelnoot of halve walnoot in het midden voor het bakken. Het is een onmisbare lekkernij tijdens Novruz, de traditionele Perzische nieuwjaarsviering in de lente.

Lees verder op Wikipedia

Armeense paklava staat bekend om haar rijke kruidengehalte, met veel kruidnagel en kaneel in de vulling van walnoten. Ze wordt voor het bakken vaak in klassieke ruitvormen gesneden en overgoten met een gekruide suikersiroop. De combinatie van deze verwarmende specerijen zorgt voor een zeer behaaglijk en feestelijk aroma.

Lees verder op Wikipedia

Griekse baklava is nauw verbonden met religieuze vieringen, met name Pasen. De 33 lagen flinterdun phyllodeeg staan voor de 33 levensjaren van Jezus Christus op aarde. Hoewel moderne bakkers dit aantal soms aanpassen voor het gemak, eren traditionele Griekse recepten nog steeds deze symbolische en nauwgezette bereidingswijze.

Lees verder op Wikipedia

Ružice, wat 'kleine rozen' betekent, is een geliefd Bosnisch gebakje. In plaats van platte vellen te stapelen, wordt het deeg gevuld met noten, strak opgerold als een Zwitserse rol, in plakjes gesneden en met de snijkant naar boven gebakken zodat het opbloeit als een bloem. Vervolgens wordt het direct uit de hete oven overgoten met een koude suikersiroop.

Lees verder op Wikipedia

Güllaç is een delicaat Ottomaans dessert gemaakt van laagjes dunne zetmeelwafels gedrenkt in warme melk, suiker en rozenwater. Historici geloven dat de techniek van het gelaagd aanbrengen van deze dunne wafels uiteindelijk is geëvolueerd naar de phyllo-deeglaagjes zoals we die vandaag de dag in baklava waarderen. Het is in Turkije nog steeds erg populair tijdens de heilige maand Ramadan.

Lees verder op Wikipedia

Sarailie is een populair Roemeens gebak dat afkomstig is van de Turkse 'saray burması' (paleisrol). Het deeg wordt om een dunne staaf gerold, strak gerimpeld, gebakken en gedrenkt in siroop. De naam komt van 'saray', het Turkse woord voor paleis, wat de prestigieuze oorsprong in de koninklijke keukens van het Ottomaanse Rijk weerspiegelt.

Lees verder op Wikipedia